Naast elke crisis die in het nieuws komt, zijn er tientallen andere die zelden aandacht krijgen.

Onlangs was ik in Northern Bahr el Ghazal, een gebied dichtbij de grens met Sudan, onder Darfur. 

Door een aanhoudende cyclus van overstromingen en droogte in de regio Northern Bahr el Ghazal hebben duizenden families niet genoeg voedsel voor hun kinderen. Eén op de drie mensen is ondervoed.

Tegelijkertijd was er een enorme stijging van het aantal malariagevallen. Malaria is de grootste oorzaak van ziekte en overlijden in Zuid-Sudan. We ontvingen berichten over kinderen die sterven door gebrek aan behandeling. 

Ik herinner hun glimlach. Hun gezichten. De momenten waarop we hartelijk moesten lachen. Hun dromen. Ik herinner me ook het verdriet en leed op hun gezichten wanneer ze vertelden over het verlies van hun geliefden: kinderen, ouders, broers en zussen, vrienden. Ik herinner me de hartverscheurende verhalen. De hardships waarover ze vertelden. 

Het is onmogelijk om de mensen die ik heb ontmoet en de verhalen die ze met mij hebben gedeeld te vergeten. 

Zes maanden Zuid-Sudan, een goed moment om terug te kijken op het afgelopen half jaar.